'Ride the Difference' is de creatieve collab van ODAS en Mariasteen.
Een uitnodiging om mensen niet te reduceren tot hun context en te ontdekken wat er gebeurt als beperking plaatsmaakt voor ondernemen en co-creatie.
"Ontstaan als een vorm van rebellie tegen hoe we vandaag naar sociale tewerkstelling kijken"
ODAS & Mariasteen
In ons traject geven 12 Belgische kunstenaars maatwerk een stem, een stem van ongewild non-conformisme: van neurodivergentie, tot andersvalide, tot tijdelijke activeringstrajecten die we weigeren te reduceren tot labels.
Samen met partners die sociale tewerkstelling niet als liefdadigheid, maar als kracht zien, creëren we een beweging die durft te denken buiten de lijntjes van “normaal”.
Geen zachte framing. Geen betutteling. Geen bullsh*t. Een uitnodiging om mensen niet te reduceren tot hun context en te ontdekken wat er gebeurt als beperking plaatsmaakt voor ondernemen en co-creatie.
Ride the Difference is een kunstproject waarin 12 Belgische kunstenaars hun artistieke stem verlenen om maatwerkbedrijven een stem te geven.
In november krijgen de werken een tweede leven.
Ze worden geveild ten voordele van Parcourage.
Parcourage ondersteunt jongeren voor wie de weg niet vanzelfsprekend is.
Waar het systeem stopt.
Van kansen krijgen naar kansen geven.
20 november 2026 | Hooglede–Gits
Een exclusieve avond rond kunst, impact en verandering.
De werken van Ride the Difference worden nog één laatste keer samengebracht en geveild ten voordele van Parcourage.
Dresscode:
Gala with a rock 'n roll twist.
Waar:
De Oude Melkerij
Stationsstraat 143B
8830 Hooglede | West-Vlaanderen
Een kunstenaar zo getalenteerd dat je er meerdere dagen van kan genieten.
Waar Kymo One zijn carrière ooit startte als obscure graffitispuiter, gaat zijn palmares vandaag veel breder dan dat. Geïnspireerd door de geschiedenis en klassieke kunst, staat Kymo zijn werk garant voor techniciteit en nauwkeurigheid.
Zijn handelsmerk? Een vrijwel vast kleurenpalet en een grote liefde voor borzoi's.
Wat zijn borzoi's vraag je je af? Die langharige windhonden die er uitzien alsof ze persoonlijk beledigd zijn door de samenleving. Je weet wel, net zoals wij soms beledigd zijn door de reputatie die maatwerkbedrijven krijgen toegedicht.
Kymo is één van de kunstenaars die zijn stem verleend aan Ride the Difference.
Vanuit ideologie. Vanuit overtuiging. En omdat de wereld af en toe wel eens van hun high horse mag komen over hoe we kijken naar mensen die anders zijn. (We zijn tenslotte geen borzoi's.)
Kan je al niet wachten tot de lancering van zijn kunstwerk? Laat je dan vooral hier inspireren: Kymo One
Fulltime stuk schorem.
Maar vergis je niet. Dit stuk schorem heeft een hart.
Het is wel heel snel heel duidelijk dat Cee lak heeft aan conformisme. Doe maar normaal? De wereld loopt al vol van normaal. Zelfs als betekent dat: starende blikken en een hoop vooroordelen. Ziet hij eruit alsof hij om 3uur 's nachts je auto zou stelen? Misschien. Maar veel waarschijnlijker is dat hij stopt om je te helpen wanneer je in panne staat. Ja, zelfs in het donker.
Cee is een veelzijdige artiest. Zijn stijl laat zich, net als hem, niet in een hokje plaatsen. Hij vertaalt zijn wereld met pen, penseel en naald. Van papier naar canvas. Van canvas naar muren. De laatste jaren kwamen daar ook huiden bij. Mensenhuid. De varkens waren immers al bezet. Geen parels voor de zwijnen deze keer. Want net zoals onze andere kunstenaars zet Cee zijn artistieke stem in voor Ride the Difference. Als buitenbeentje. Voor buitenbeentjes.
Omdat non-conformisme best rock 'n roll is. Omdat er al meer dan voldoende normaal is.
Hoe het werk van dit stuk schorem er dan uitziet? Kijk vooral zelf: pendulumswingtattoo.be
The times they are a-changing.
Althans. Als wij het voor het kiezen zouden hebben. Iets met minder bias en meer wederzijds respect ofzo.
Het is niet geheel toevallig dat we met Bob Dylan in ons hoofd zitten. Want onze derde kunstenaar deelt niet alleen een massieve bos krullen met de grootmeester, qua authenticiteit en moraalridderschap kan het ook absoluut tellen!
Lieve mensen, we stellen je graag voor aan Simon Aernout. Simon is een kunstenaar die schildert vanuit zijn blik op de wereld, zonder zich vast te houden aan de grenzen van die wereld. Het resultaat? De vertaling van gesprekken en verhalen waarbij vormen zorgvuldig balanceren op de koord tussen realiteit en fictie. Met een hart even groot als die nu al beruchte krullen, zet Simon zich ook in bij VZW Oranje. Hier ondersteunt hij jongeren en kinderen met een beperking. Het was dus niet meer dan logisch om zijn artistieke stem aan RTD te verlenen.
Sommige mensen maken lawaai.
Andere maken beelden die blijven hangen.
Simon doet beide: aernout_simon
Raar? Allicht. Kinderachtig? Alleen zoals Picasso kinderachtig is.
Meneer Heirman is het alter ego van Gents meest uitzinnige illustrator.
Hij werkte al voor merken zoals Vedett, Rock Werchter tot Club Brugge en geniet faam tot in China.
Maar het project van zijn leven? Dat is allicht toch wel Ride the Difference.
We snappen dat. We zijn nu al iconisch.
Met een mama die zwaar invalide werd na een verkeersongeval en een heerlijk neurodivergente zus leent meneer Heirman zijn stem.
Uit liefde. En uit overtuiging.
Je kan nu al van zijn werk genieten als onze huisillustrator.
Krijg je er toch maar geen genoeg van: meneerheirman.com
De schoonste Ray of sunshine moet toch wel absoluut Yade Ray Hindryckx zijn.
Maar vergis je niet lieve mensen, deze kitten heeft klauwen. Achter de glimlach vinden we een kunstenaar die haar werk inzet als feministisch manifesto. Yade Ray geeft vorm aan vrouwelijke kracht, maar ook aan trauma. Aan kwetsbaarheid.
Niet kwetsbaar zoals een porseleinen beeldje. Kwetsbaar als een bom.
Want sommige dingen breken niet.
Sommige dingen ontploffen.
Met haar intuïtieve en expressieve stijl creëert Yade Ray een wereld die haast poëtisch te noemen is. Felle kleuren vinden elkaar in vervormde figuren en een rauwe beeldtaal. Waar droom en protest elkaar vinden besloot deze masterstudente Schilderkunst haar artistieke stem te verlenen aan Ride the Difference. Want wanneer haar kunst iets losmaakt of draagt voor iemand anders, dan heeft het een nieuw doel gevonden.
Nu al benieuwd naar het werk van RTD's meest fierce kitten? yaderay_hindryckx
Je moet er lef voor hebben.
Dat is de link tussen skateboarden en maatwerkbedrijven.
Want ongewild 'anders' zijn?
Dat is vallen.
En terug opstaan.
Zonder applaus.
Zonder vangnet.
Tot het werkt.
Dat is wat skateboarden is.
Dat is wat maatwerkbedrijven zijn.
Niet wachten op kansen.
Ze zelf maken.
Niet omdat het mooi klinkt.
Maar omdat het moet.
Firestarter #1: Mas De Keer.
Skater. Ondernemer. Oprichter van The Fat Flamingo.
Iemand die zijn stem gebruikt voor inclusie.
Geen praatjes. Gewoon doen.
Onze favoriete intergalactische strijder.
STUFF. Het alter ego van Dajo Cornand.
Sommige mensen hebben de gave van de gehoorzaamheid niet.
En STUFF is daar gelukkig één van.
Als kind kreeg hij te horen dat hij nooit zou kunnen tekenen of kleuren.
Deze autodidact bewees niet alleen het tegendeel. Kunst werd zijn leven.
Graffiti wordt dan wel nog vaak gereduceerd tot vandalisme, hij ziet dat toch net iets anders.
Want welk medium is er sterker om niet alleen letterlijk kleur in het leven van mensen te brengen, maar die kunst ook nog eens voor iedereen toegankelijk te maken?
Wat te verwachten? Freehand stencil, throw-ups, tags meet muurschildering. Mensen, dieren, graffiti, jazz.
Intergalactisch dus.
Een stijl die zelfs internationale jazzlegende Gregory Porter niet ontging.
Ook over Ride the Difference moest STUFF niet lang nadenken.
Hij kent vooroordelen. Zijn kunstvorm kent vooroordelen.
En hij gelooft vooral dat iedereen de ruimte verdient om te zijn, te maken en te tonen wie die is.
Alles anders. Alles evenwaardig.
Interesse in een workshop graffiti voor beginners of gewoon benieuwd naar meer stuff van STUFF?
Check dan Graffhaven: https://graffhaven.com/
Onze meest iconische oppernozem aan Willem Blancke.
Waarom die Willem zo iconisch is?
Daarvoor moeten we even terug naar de tijd waarin Ride the Difference nog niet veel meer was dan een vaag hersenspinsel in het hoofd van een of andere ADHD'er.
Want Willem heeft een zeldzame gave.
Hij heeft bijzonder weinig woorden nodig om te begrijpen wat je bedoelt.
En als fotograaf is dat best handig.
Nog zeldzamer?
Zijn uitzonderlijk talent om mensen op hun gemak te stellen.
En geloof ons, dat is een superkracht.
Willem is onze huisfotograaf.
Hij vereeuwigde onze kunstenaars zoals ze zijn. Puur en zonder franjes.
En vooral: op hun gemak.
Ad rem.
Empathisch.
Volle bak rock 'n roll.
Je altijd al afgevraagd hoe oppernozems fotograferen?
Dan is hier je kans: https://willemblancke.be/
Onze meest inclusieve anarchist. Ontmoet vandaag: Matthias De Wolf.
Eerlijk is eerlijk, zijn universum is best vreemd. Maar dat is net het mooie: DE WOLF neemt je als regisseur mee naar een wereld waar verhalen welig tieren en aantrekkelijkheid en romantiek vaak een hoofdrol spelen. Ergens op de grens tussen de geschiedenis en het nu. Zorgvuldig balancerend tussen realiteit en droombeeld.
Zijn werk is hard en rauw. De expressie direct. Maar net die brute directheid zorgt ervoor dat zijn werken geen handleiding nodig hebben. Matthias De Wolf heeft een plan, hij weet wat hij doet en hij weet waarom hij het doet. Dat maakt zijn werk niet alleen toegankelijk. Het maakt zijn werk ook voor iedereen. Kunstkenner of niet.
In de wereld die hij creëert is elk materiaal welkom. Hij speelt met klei en objecten, hanteert een diversiteit aan werkprocessen en schuwt geen enkel medium. Hij verbindt materialen en hij verbindt mensen. Tenminste als je durft kijken, durft te lachen en vooral je durft afvragen: wat is er hier eigenlijk aan de hand?
Anarchist of niet, Matthias de Wolf is voor een wereld met iedereen voor iedereen. Niet ondanks onze verschillen, maar net door die verschillen.
Kijk mee in zijn wereld: https://matthiasdewolf.com/
Made out of just the right ingredients. Meester van de pen én meester van de pot: we stellen je graag voor aan Evert Van Houcke!
Al meer dan tien jaar geeft Evert ideeën vorm. Als motion designer, illustrator en animator vertaalt hij complexe boodschappen naar beelden die spreken. Met karakter, gevoel voor ritme en oog voor detail maakt hij niet zomaar visuals, maar beelden die blijven hangen.
Maar kan een mens leven op pixels alleen? Allicht niet. Wanneer Evert niet achter zijn scherm creëert, ruilt hij zijn bureau in voor het fornuis. Thuis of in een van de vele Gentse keukens waar hij zijn culinaire talenten botviert.
En de kans is groot dat je al eens aan zijn tafel zat, of op z'n minst al werk van hem tegenkwam in het wild. Met namen als Thunderdome, Dok Brewing Company en Agrotopia op zijn portfolio heeft deze creator namelijk al heel succesrecepten weten te maken.
Van pixels tot potten, van bewegend beeld tot een afgewerkt gerecht: Evert weet hoe je met de juiste ingrediënten iets bijzonders op tafel zet.
Goesting in meer van deze creator? Aan het scherm of aan de snijplank?
Watch him cook: https://www.evertvanhoucke.com/
Wat krijg je als je punk met rococo kruist? Je raadt het al: we presenteren vandaag RTD’s loudest, Willem Vermeersch.
Opgegroeid tussen de klei, de hoppe en het gevloek van de Westhoek leerde Willem al snel, op de trillingen van hardcore en punk, dansen met de spoken van Wereldoorlog I. Die dans bracht hem van Ieper naar Istanbul en Kuala Lumpur, om na nog een paar nationale omzwervingen uiteindelijk opnieuw in Gent te landen.
Je kan een punker uit de scene halen, maar de scene nooit uit een punker. En punk is misschien wel wat Willem zijn werk nog het beste typeert. Speels, tactiel, explosief en bovenal weerbarstig. Met zijn kunst reageert hij fel en instinctief op het geweld van overprikkeling, digitale opslorping en ideaalbeelden. Meer nog: hij trekt die ideaalbeelden kapot en legt zo de banaliteit ervan bloot.
Net zoals de kunstenaar zelf laat ook zijn werk zich niet zomaar in een vakje steken. Van schilderijen en videocollages tot objecten die een nieuw leven krijgen en projecten die mensen samenbrengen: Willem zoekt de kruisbestuiving op. Tussen kunst en welzijn, tussen mensen en ideeën, tussen wat we denken te kennen en wat er ontstaat wanneer we elkaar écht ontmoeten. ‘Ont-moeting’ vormt daarbij zijn uitgangspunt.
Punk is een houding. Kunst een manier om die houding nog luider te maken. Maar wat gebeurt er als je ook poëzie, menselijkheid en techniek in de mix gooit?
Ontdek het werk van onze schoonste experimentalist hier: https://v3.willemvermeersch.eu/
A box offers no views. Met haar eigenzinnige scherpte nodigt Evy mensen graag uit om anders te kijken.
Naar kunst. Naar mensen. En naar onszelf.
Mensen samenvatten in een paar woorden, laat staan in een bepaalde volgorde? Te moeilijk. Te beperkend. En vooral: teveel mens voor te weinig woorden.
Evy raakt graag aan dat wat schuurt. Ze raakt aan pijn. Ze raakt aan kwaadheid. En ze buigt zwakte om in tormentatie. Omdat tormentatie al deccenialang de verbeelding prikkelt. En omdat de maatschappij het doorgaans meer van regenbogen en pony's heeft.
Haar werk brengt exact die werelden samen. Ze ziet schoonheid in pijn. En pijn in schoonheid. Want hoe zou het ene ooit zonder het andere kunnen gaan?
Ze brengt een andere kijk op dingen. Anders niet in de zin van afwijkend, anders in de zin van differentiatie. Van veelheid. Van ruimte voor alles wat ons mens maakt. Want is dat niet net wat schoonheid is?
Lieve mensen, we stellen je voor aan je graag voor aan Evy Soenen.
Waar anders niet minder is, maar gewoon anders.
Benieuwd naar haar werk? https://www.instagram.com/evy_m_soen/
Wie kan er stoverij of vol au vent maken in de Australische bush?
We presenteren vandaag, met gepaste trots, Kitsune Jolene, het alter ego van Jolien de Waele.
Zij wuifde haar master kunstgeschiedenis gedag met maar één doel: het najagen van een creatief bestaan.
Van Gent naar de wereld.
Want Kitsune haar werk laat zich niet binden door zoiets banaal als een continent.
Van Europa, Amerika en Australië tot Azië.
Maar geen zorgen: zoals er frikandel speciaal is, zal deze Belgische nooit haar roots vergeten.
Met tomatenketchup graag. Uiteraard.
Jolene haar stijl neemt ons mee naar een wereld waar poëzie, symboliek en botanische vormen elkaar vinden.
Grenzend aan het surrealistische vertelt ze een verhaal van krachtige kwetsbaarheid.
In dat verhaal staan mens, natuur en alles wat leeft centraal, en spelen groei, herinnering en transformatie de hoofdrol.
De muur is haar canvas. Kunst haar taal.
En in die taal is ruimte voor kwetsbaarheid, menselijke verbondenheid en mentale gezondheid.
Haar deelname aan Ride the Difference? Die voelde dan ook behoorlijk vanzelfsprekend.
Benieuwd naar de kracht van kwetsbaarheid? Ontdek het dan vooral hier: https://www.kitsunejolene.com/
Timothy Verlinde
We misten nog een geweldige hyperfocus.
Gelukkig voelde Timothy Verlinde zich helemaal geroepen om die rol in te vullen.
Doom. Decks. Dark Arts.
Euhm, drukkunst. We bedoelen doom, decks en drukkunst. Want als Timo niet aan het creëren is tussen de expressieve lijnen en grote contrasten van monotypes, hout- en linosnedes, vind je hem in het plaatselijke skatepark of een illuster repetitiekot.
Illuster repetitiekot?
Allicht. Elke zichzelf serieus nemende doomgitarist weet dat een repetitiekot minstens een beetje naar vocht en slechte beslissingen moet ruiken. En naar hard werken, uiteraard. En geloof ons vrij, bij Inner Marsland wordt er heel hard gewerkt. Een band zo episch als de naam doet vermoeden.
Voor Timo is wat hij doet meteen ook deel van wie hij is. Op het skatepark kreeg ie ondertussen al een seniorentitel, hij tatoeëert bij Grottesco en is intens met gitaar bezig. En al die dingen zijn meteen ook de reden waarom hij meedoet aan RTD.
Want stel dat je plots een deel verliest van wat jou jou maakt? Dan zou werk net een van de dingen kunnen zijn die je houvast, betekenis en een sense of belonging geven.
Hoe hard zou het dan zijn als anderen vervolgens beslissen dat je ook daar niet meer thuishoort?
Hyperfocus is altijd de schoonste focus.
Benieuwd naar meer werk van deze epische metalhead? https://www.instagram.com/timothy_verlinde/
